Nee, mijn zoon is geen superheld, hij is gewoon autistisch

Als je kind een stoornis heeft is het niet leuk als het door iedereen voor gek versleten wordt. Maar het omgekeerde is net zo lastig: als er wordt gedaan alsof het een soort speciale gave heeft. Mijn zoon is niet gek, hij is geen held en geen Rain Man. Hij is gewoon autistisch.

Al jaren probeer ik aan de mensen in mijn omgeving uit te leggen wat autisme is. Wat het inhoudt voor mijn zoon, die autistisch is. Meestal tevergeefs, want het blijkt lastige materie. Voornamelijk omdat mensen ijzerenheinig vast blijven houden aan hun eigen beeld van wat autisme is. Een beeld dat zij gevormd hebben door wat ze op televisie en in films van autisme gezien hebben. Heel lang was dat het beeld van de contactgestoorde gekkie die weliswaar in één oogopslag kon zien hoeveel lucifers er op de grond lagen als je het doosje liet vallen, maar ook anti-sociaal en gevoelloos was. En dus had men medelijden. Met mij omdat het toch wel vreselijk moest zijn om zo’n kind te hebben. Met hem omdat het natuurlijk nooit iets met hem zou worden. Maar, waren dan vaak de troostende woorden, later won hij vast de Nobelprijs voor de wiskunde. Of zou hij een baanbrekende uitvinding doen. Mijn zoon, de nutty professor; gek maar wel briljant. Dat was autisme.

lees verder