Mijn kind was bijna dood – en waarom dat niet mijn schuld is

Een ongeluk zit in een klein hoekje. Als je niet oplet overkomen kinderen de vreselijkste dingen. Dingen die nooit waren gebeurd als de ouders goed opgelet hadden. En zoiets zou jou nooit overkomen. Toch?

Je hebt het vast ook wel gezien: de post van die moeder die haar stervende dochter vasthield in het ziekenhuis. Het meisje was in een onbewaakt ogenblik in het zwembad gevallen en niet meer te redden. Of dat nieuwsbericht van dat 2-jarige jongetje dat stikte in een cherrytomaatje dat zijn grote broer hem gegeven had. Of dat filmpje van die peuter die zichzelf bijna ophing aan het gordijnkoord in zijn kamertje. Het leverde een stroom aan woedend commentaar van andere ouders op, want: eigen schuld, dikke bult.

Niet van die kinderen, maar van de ouders. Die hadden beter op moeten letten. Dat is tenslotte je taak als ouder. En hoe moeilijk is het nou helemaal om je kind in de gaten te houden? Duidelijk een gevalletje van nalatig ouderschap, want dit was hen natuurlijk nooit gebeurd. En zo konden al die perfecte ouders ‘s nachts weer rustig slapen. Dat is namelijk waarom we er altijd als de kippen bij zijn om andere ouders op hun fouten te wijzen: omdat we daarmee onszelf ervan proberen te overtuigen dat zoiets ons nooit zou overkomen. Wat natuurlijk je reinste onzin is.

lees verder