Inclusieve maatschappij? Niet als je ‘speciaal’ bent

We willen graag denken dat we in een inclusieve samenleving leven. Een maatschappij waarin er ruimte is voor iedereen. Maar als ouder van een zorgintensief kind leer je snel dat dat niet het geval is.

Als je een kind krijgt sta je er niet bij stil dat er een moment komt dat je dat kind ergens kwijt moet. Op een kinderdagverblijf, omdat je moet werken. Op school. Op de naschoolse opvang. Daar sta je niet bij stil, omdat je denkt dat het vanzelfsprekend is dat je kind als die tijd komt ergens terecht kan. Maar is jouw kind niet ‘normaal’, past het niet in de maatschappelijk geaccepteerde hokjes, dan ontdek je dat het zo eenvoudig niet is. Wie een zorgintensief kind heeft zal een groot deel van z’n tijd spenderen aan het ergens kunnen onderbrengen van dat kind. Dat kost niet alleen veel tijd, maar vooral ook veel moeite en veel pijn. Het is namelijk verdrietig om te moeten constateren dat jouw kind niet welkom is. Niet omdat er iets mis is je kind, maar gewoon omdat het is wie het is. Namelijk: anders. Inclusief zijn doen we liever exclusief de zorgenkinderen.

lees verder