Ouders, ga toch eens normaal doen! Dat is echt beter voor de kinderen

Het lijkt een steeds groter wordende trend: freestylen als het gaat om ouderschap. Ipv de gebaande paden te bewandelen willen we het wiel het liefst helemaal zelf uitvinden, omdat wij het als ouders per definitie beter weten. Maar, slaan we daarin niet een beetje door?

Afgelopen week kwam het verhaal naar buiten van een zeven maanden oude baby die stierf omdat zijn ouders hem geen melk, maar superfoods gaven. Papa en mama waren namelijk zogenaamde ‘flexitariërs’, runden een natuurwinkel en waren er dientengevolge van overtuigd dat hun kind ook prima zou gedijen op alternatieve voeding. Maandenlang gaven zij hem, ipv borstvoeding of reguliere flesvoeding, graanmelk, rijstmelk, boekweitmelk en meer van dergelijke dingen, met als gevolg dat het kind zwaar ondervoed raakte en uiteindelijk kwam te overlijden. Desondanks zijn de ouders van mening dat ze niks verkeerd hebben gedaan. Hun baby is dood, maar hee, lang leve het alternatieve leven. Sorry hoor, maar mag ik even weten: jongens, waar zijn we nou toch helemaal mee bezig?

Lees ook: Hier zijn eigenlijk alle moeders bang voor…

Want hoewel dit natuurlijk een extreem geval is, zijn deze mensen niet de enigen die koste wat het kost hun eigen ouderschapspad willen bewandelen. Steeds meer ouders gaan op zoek naar alternatieve manieren om hun kinderen op te voeden, eten te geven en te verzorgen. Regulier is niet langer goed genoeg. Sterker nog, in de ogen van veel ouders is het zelfs slecht, ongezond of ronduit gevaarlijk. Het wantrouwen jegens de reguliere wereld groeit met de dag; we willen niet meer vaccineren, zetten onze kinderen bij voorbaat al op een glutenvrij dieet (en dan heb ik het dus niet over de kinderen die daadwerkelijk een allergie hebben)  en gaan liever naar een homeopaat dan naar een normale dokter. Want dat is ‘beter’, vinden we. Hoe we dat weten? Nou gewoon, dat voelen we. We hebben het ‘ergens gelezen’. Of Dr. Google zegt het. Iedere ouder is tegenwoordig een expert. En we willen alleen maar het beste voor onze kinderen. Daar is toch niks mis mee? Nee, in principe niet. Alleen, zo goed voor die kinderen is het dus helemaal niet.

Onlangs was ik bij kennissen die net een baby hadden gekregen. Borstvoeding geven ging niet, maar normale flesvoeding was natuurlijk ‘rotzooi’, vonden ze. Dus hadden ze besloten hun pasgeboren baby amandelmelk te geven. Ze hadden het namelijk opgezocht en dat was dus veel natuurlijker. Oh, en vaccineren, nee, dat gingen ze natuurlijk ook niet doen. Uit respect heb ik braaf geknikt, mijn koffie opgedronken en er niks over gezegd. Want, to each his own enzo, het is hun leven en het zijn hun keuzes. Maar het liefst had ik ze willen vragen of ze wel helemaal goed bij hun hoofd waren. Want kom op mensen, hou eens op met dit soort achterlijk gedoe! Wat is er toch met ons gebeurd dat we van mening zijn dat wij, als leken, het allemaal veel beter weten dan degenen die ervoor zijn opgeleid? Dan de (medische) richtlijnen die zijn opgesteld nav jarenlang gedegen onderzoek en toetsing? Met een beetje zelf nadenken is uiteraard niks mis. En nee, je hoeft echt niet klakkeloos alle regeltjes te volgen, want ja, het is jouw kind en inderdaad, soms weet je het daarom waarschijnlijk een beetje beter. Maar echt jongens, we slaan behoorlijk door, met onze hang naar het alternatieve, puur natuur, met boekweit en bachbloesems gevulde leven. Kom op zeg, dat heeft niks meer met nadenken te maken. Dat is gewoon pure domheid. En onverantwoordelijk bovendien.

De halve wereld is tegenwoordig op een lactosevrij,- en glutenvrij dieet, terwijl bijna niemand echt weet wat een gluut precies is en dat lactose niet hetzelfde is als melk. Kinderen mogen geen gram suiker meer, omdat ze daar druk van zouden worden, wat, zo werd een tijdje geleden bekend, simpelweg niet waar is. We laten ze gerust iedere morgen een kom met klei wegvreten omdat één of ander hip groen kruidenmeisje in een boekje roept dat dat zo lekker gezond is, maar van een normale boterham krijgen ze ons inziens plotseling spontaan een maagperforatie van de gluten (waar overigens dus bijna niemand echt allergisch voor is). En als onze baby’s koorts hebben gaan we liever naar de natuurwinkel dan naar het inloopspreekuur van de dokter. Overal om me heen zie ik ouders zich afkeren van het normale en naarstig zoeken naar alternatieven, zichzelf onderweg inprentend dat het goed is wat ze doen, dat ze een soort verlichte zielen zijn die zich los hebben geworsteld uit een systeem van indoctrinatie waarin we onszelf en onze kinderen eigenlijk geweld aan doen door ze te voeden met Nutrilon ipv zelfgeperste cashewnotenmelk en ze, ipv te vertrouwen op de ‘puurheid’ en de kracht van het homeopathisch ondersteunde kinderlichaam laten inspuiten met vaccinaties die zonder twijfel niet gemaakt zijn om ons gezond te houden, maar slechts om geld te verdienen door kinderen autistisch te maken. Mijn god, wat een wantrouwen, wat een angst. Maar beste ouders, hoe komt het toch, dat jullie allemaal zo bang zijn?

We zijn de weg echt een beetje kwijt en weet je, daar word ík dus bang van. Want baby’s die sterven omdat hun ouders ze op een boekweitdieet zetten, ouders die liever op Google vertrouwen dan op de medische wetenschap, daarvan ga ik me echt afvragen wat er in hemelsnaam mis is met de mens van tegenwoordig. Of we misschien met z’n allen een beetje gek geworden zijn. Doodeng vind ik dat. Want voor je het weet sterven we weer met z’n allen aan de builenpest, of zijn er straks helemáál geen bedden meer vrij in de ziekenhuizen omdat iedereen vanaf z’n 35ste al periodiek gedotterd moet worden als gevolg van hartproblemen door onze aversie tegen gluten. Dus beste ouders, spoel die boekweit door de plee en geef je kind een volkorenboterham. En een Sinasprilletje als ‘ie koorts heeft. Ze gaan er heus niet dood aan. En van die eerder genoemde kom met klei weet ik het zo net nog niet. Zullen we gewoon weer eens even normaal gaan doen? Dan doen we tenslotte echt al gek genoeg.

Lees ook: Als je kind psychische hulp nodig heeft, maar je kunt nergens terecht.