Beter laat dan nooit: geen ongevaccineerde kinderen meer op de opvang

De kogel is eindelijk door de kerk: kinderdagverblijven mogen binnenkort niet-gevaccineerde kinderen weigeren. Als moeder van twee chronisch zieke dochters met zwakke immuunsystemen ben ik blij. Want koppige anti-vaxx ouders jagen kinderen zoals die van mij de dood in.

Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. Ik roep al jaren dat (zonder medische reden) ongevaccineerde kinderen geband moeten worden uit de publieke ruimte. Klinkt hard, ik weet het, en die kinderen zelf kunnen er helemaal niks aan doen dat hun ouders maling hebben aan de volksgezondheid, maar dit soort roekeloos gedrag kunnen we als maatschappij niet tolereren. Vaccineren is geen keus, vaccineren is een plicht, als je deel uit wilt maken van die maatschappij. Omdat je daarin nou eenmaal niet alleen staat. Dus is het je verantwoordelijkheid om al die anderen die samen met jou deel uitmaken van die maatschappij; kleine kinderen, kinderen die niet gevaccineerd kúnnen worden, zieke mensen, oude mensen, te beschermen. Zoals mijn dochters, die door een chronische ziekte een verzwakt immuunsysteem hebben. En die daardoor aan een zogenaamd ‘onschuldige’ kinderziekte hartstikke dood kunnen gaan.

Antroposofische nieuwetijdsouders

Toen mijn oudste dochter nog een baby was, brak er op de crèche van haar oudere broer mazelen uit. Resultaat van de opvattingen van een stel macrobiotische, antroposofische, nieuwetijdsouders die aan de Universiteit van Google een medische graad hadden gehaald, zelf doktertje speelden en dus weigerden hun kinderen te vaccineren. De schrik sloeg me om het hart, want hoewel mijn zoon al grotendeels was gevaccineerd, gold dat niet voor zijn babyzusje, die bovendien door haar ziekte en de vele ziekenhuisbezoeken en behandelingen nauwelijks weerstand had. Een infectie met mazelen zou haar zomaar de kop kunnen kosten. Letterlijk dus. We hebben haar vervroegd moeten laten vaccineren en weken tussen hoop en vrees geleefd, want stel dat ze toch al besmet was geraakt? Als dat was gebeurd had ik niet voor mezelf in gestaan. En nog altijd vraag ik me af: hoe haal je het als ouder in je hoofd om andere kinderen zo in gevaar te brengen?

Vechten voor haar leven

Ik heb nu wederom een chronisch zieke dochter op het kinderdagverblijf. Zij is nog maar een peutertje en heeft dus nog niet al haar inentingen gehad. Op dit moment, as we speak dus, ligt zij met een longontsteking thuis. Dat is namelijk de pest (ja, pun intended) van het kinderdagverblijf: daar tieren de virussen welig. Kleine kinderen moeten al heel veel infecties doormaken, simpelweg omdat er aan heel veel van die ziektes niks te doen is. Dat is prima, want inderdaad, ze bouwen er weerstand van op. En hoewel vervelend, gaan ze van de meeste van die ziektes niet dood. Maar van sommige infecties dus wel. Van sommige infecties, zoals mazelen, gaan kinderen zoals mijn dochters dood. Stel dat mijn peuter nu mazelen had opgepikt, dan was het niet bij ‘alleen’ een longontsteking gebleven. Dan had ze nu in het ziekenhuis liggen vechten voor haar leven. Dat er ouders zijn die het niet zo nauw nemen met het leven van een ander kind vind ik stuitend. En inderdaad, hoe lullig ook voor hun kinderen, dan rot je dus maar lekker op.

Niet kritisch, maar verwend

Ouders die hun kinderen niet vaccineren zijn dusdanig gewend geraakt aan de verworvenheden van de moderne wetenschap en de privileges van de hedendaagse gezondheidszorg dat ze zich niet realiseren dat we nog niet eens zo lang geleden al blij mochten zijn als kinderen de vijf jaar haalden. Niet vaccineren heeft niks te maken met keuzevrijheid, ‘kritisch denken’, of enige vorm van kennis van de materie, maar slechts met verwend gedrag en gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel. Wie deel wil uitmaken van de maatschappij moet bijdragen aan het onderhouden van een veilige en gezonde leefomgeving voor iedereen. Onttrek je je aan die plicht, dan geef je daarmee dus ook je rechten en je privileges in die maatschappij op. Dat is niet oneerlijk, dat is geen discriminatie, dat is geen schending van je burgerrecht, het is de enige logische conclusie. Je hebt geen rechten, als je je plichten niet nakomt. Van twee walletjes eten kan niet. En om dan maar in de vroeger-was-alles-beter retoriek van de anti-vaxxers te blijven: het credo van oudsher was toch ‘wie niet horen wil die moet maar voelen’? Dat geldt in dit geval dan dus ook: wie niet vaccineren wil, die blijft maar binnen. Want wie zich brandt moet tenslotte op de blaren zitten. Blaren die mijn kinderen in ieder geval niet meer zouden hoeven krijgen.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.